سخن

برگزارکننده رویدادهای آموزشی

035 36291480
info@sokhanevents

پشت پرده رفتار

پشت پرده رفتار


همسرتان از سر کار به خانه بازگشته و انتظار برخورد گرمی از طرف شما دارد اما شما یا بخاطر فرزند یا مشغول بودن به کار منزل و یا ور رفتن به گوشی، آن توجه لازم را به او نمی دهید. حالا وقت ناهار است و شما هر چه او را صدا می کنید از پای تلویزیون بر نمی خیزد، شما رفتار او را می بینید و دلسرد شده و برخورد تندی مثل منت گذاشتن، تحقیر یا ... انجام می دهید.

وقتی شما رفتاری را از کسی مشاهده می کنید، ذهن خود به خود شروع به فعالیت می کند تا شما درباره آن رفتار یا فرد انجام دهنده آن قضاوت، پیش بینی، ذهن خوانی یا مقایسه کنید و با توجه به همین فعالیت های ذهنی تصمیم به واکنش بگیرید اما ...

یک امای بزرگ در اینجا قرار دارد، اما رنج نهفته در آن را درک نمی کنید.
در مثال بالا اگر واقعا می توانستید رنج حاصل از انتظار و توقع همسرتان را ببینید چه می کردید؟ آیا با مهربانی بیشتری با او برخورد نمی کردید؟ آیا از همان ابتدا از اینکه بخاطر مشغول بودن نتوانسته اید دم در به او خسته نباشید بگویید عذرخواهی نمی کردید؟ البته قابل ذکر است که کاش همسر شما نیز مشفق تر بود و می توانست رنج حاصل از خستگی شما یا تنهایی تان در منزل یا رنج نگهداری کودک و یا ... را در شما دیده و با انتظارش منعطف تر برخورد کند. به طور مثال، داستان کوتاه و معروفی وجود دارد که این منظور را واضح تر بیان می کند.

روزی مردی سوار اتوبوس می شود همراه با 3 کودک خردسال که بسیار سر و صدا می کنند، مردم در اتوبوس شدیدا ناراحت شده و از عدم واکنش مرد به این شلوغ کاری ها متعجب شده و به او گلایه می کنند.

فرض کنید شما در آن اتوبوس بودید؛ چه فکر و احساسی داشتید؟ در مورد آن مرد و بی خیالی و واکنش نشان ندادنش چه قضاوتهایی به ذهنتان می رسید؟ می گفتید حتما یک لاابالی احمق است که تنها کاری که بلد است تولید مثل است. یا شاید می انداختید گردن دولت که چرا جلوی این انسانهای بی مسئولیت را نمی گیرد که حداقل روز به روز بیشتر نشوند. یا ...

اما پاسخ مرد شنیدنی است. او می گوید که تازه دارد از بیمارستان می آید و این کودکان چند ساعتی است که بی مادر شده اند و واقعا نمی داند چگونه باید این مسئله را با آنها در میان بگذارد، چگونه باید آنها را بزرگ کند، چطور باید با این داغ کنار بیاید.

الان چه حسی دارید؟ آیا توانستید به آن مرد برای واکنش نشان ندادنش حق بدهید؟ آیا حس همدردی در شما ایجاد نشد؟ رفتار و نگاه شما قبل و بعد از فهمیدن ماجرا نسبت به بچه ها و شلوغیشان و پدر و بی تفاوتی هایش عوض نشد؟ آیا از آنهمه فکر و احساس بدی که نسبت به این فرد داشته اید، همه قضاوت هایی که نسبت به او کردید پشیمان نیستید؟

حساسیت به رنج به جای حساسیت به رفتار، باعث فراخوانی احساسی مشترک در میان انسانها خواهد شد. چرا که همه ما خواسته یا ناخواسته، در هر جامعه ای یا در هر خانواده ای باشیم رنج های کمابیش مشابهی را تجربه کرده و می کنیم .

 

منبع: درست راه رفتن در میان آتش


درباره نویسنده:

هادی رئیس یزدی، کارشناس ارشد مشاوره و روان درمانگر است. او سعی دارد روانشناسی را در قالبی ساده برای عموم بیان کند.

دسته ها: رسانهسروش سخن

دیدگاه های بازدیدکنندگان

رضا حاج محمد زاده پنجشنبه، 15 تیر 96 - 21:28

مختصر و مفيد

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.
 
عناوین