سخن

برگزارکننده رویدادهای آموزشی

035 36291480
info@sokhanevents

صفر و یک منطق آدم ها نیست

صفر و یک منطق آدم ها نیست

 

یا سفید یا سیاه!
یا خوب یا بد!
یا صفر یا یک!

این ها منطق کلاسیک است. یا آری یا نه. هیچ حالت سومی را نمی توان تصور کرد و پذیرفت.
نتیجه ی اینگونه اندیشیدن چیست؟ اگر آدم ها با همین متر و ترازو یکدیگر را وزن کنند و اندازه بگیرند چه می شود؟

پیرمردی که بی نوبت می آید و یک عدد نان می گیرد و می رود میشود یک پیرمرد بد!
راننده ی تاکسی ای که چراغ راهنما نزده می پیچد می شود یک راننده ی ناشی!
مردی که از سر کار به منزل می رسد و با روی خوش و آغوش گرم همسرش را تحویل نمی گیرد حتما یک مرد متکبر بی احساس دوست نداشتنی است!

جهان با این نگاه، یا بهشت است یا جهنم....و از آنجا که آدم ها موجوداتی تغییر پذیر و شناور هستند و هیچ قطعیتی ندارند، جهان می شود جهنم، برای هر کس که با این نگاه به جهان نگاه کند.

کافیست باور کنیم بین و صفر و یک، اعداد دیگری هم زندگی می کنند!
منطق اعداد هم می تواند شناور باشد. می شود با منطق فازی به آدم ها نگاه کرد. یعنی نگاهی شناور، مبهم، غیر دقیق و ناواضح.

البته اینگونه سخت می شود به کسی یا حرفش تکیه کرد و از او انتظاراتی داشت و توقعاتی و اعتمادی!
اما مگر همه ما حد اقل یک تجربه از همین شناور بودن و مبهم بودن آدم ها نداریم؟
مگر گاهی انتظار و توقعی از کسی نداشتیم و ندیدیم تمام این انتظار و توقع بی جا بوده است؟
از دوستان، آشنایان، همکاران یا حتی نزدیک ترین قوم و خویشمان!

شاید پیر مردی که برای یک عدد نان در صف نمی ایستد پایش تاب و توان ایستادن ندارد....شاید نمی تواند صبر کند... شاید از کودکی آموخته که یک عدد نان نیازی به صف و انتظار ندارد....و هزاران شاید دیگر....

از کجا می دانی راننده ای که بدون چراغ راهنما می پیچد فکرش مشغول کدام گرفتاری است؟ چه روزی داشته است؟ با چه کسانی هم کلام شده؟
مردی که از سر کار به منزل می رسد چقدر خسته است؟ کدام مسائل و مشکلات را حل کرده؟ یا هنوز حل نکرده و ذهنش مشغول آن است...
زنی که تمام روز را درخانه سپری می کند و خانه داری می کند، بچه داری می کند و هزاران کار ریز و درشت دیگر....
یا زنی که در کنار تمام این مسئولیت ها، شاغل هم هست....
کودکی که فرصت کودکی کردن ندارد....زندگی های آپارتمانی....عصر دیجیتال....عمر های فست فودی!

می بینی؟ آدم ها نمی توانند در قالب خشک صفر و یک قرار بگیرند!
نمی شود آن ها را محدود به خوب یا بد بودن کرد!
هرکس، در زمان و مکانی که هست باید درک شود...سنجیده شود....و اگر قرار است قضاوت شود باید با درک و سنجش تمام شرایط و معضلات و داشته ها و نداشته هایش قضاوت شود!

آدم ها را عدد نبین!!!

 

منبع:رضا_حا_میم


چایت را بنوش
نگران فردا نباش
از گندمزار من و تو
مشتی کاه می ماند برای بادها
(نیما یوشیج)


 

درباره نویسنده:

رضا حاج محمدزاده فارغ التحصیل رشته حکمت و فلسفه اسلامی است. او علاقه زیادی به نوشتن متون ادبی و اجتماعی دارد.

دسته ها: رسانهسروش سخن

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.
 
عناوین