سخن

برگزارکننده رویدادهای آموزشی

035 36291480
info@sokhanevents

بیا با هم، هم سخن شویم!

بیا با هم، هم سخن شویم!

 

خدایمان یکی است.
پیامبرمان یکی است.
کتابمان یکی است.
مقصد و مقصودمان یکی است.
اما خودمان، دوتا هستیم!

از اول هم دوتا نبودیم. آنجا که پیامبرمان در مسیر بازگشت آز آخرین حج خود، از فرشته وحی شنید که :

ای پیامبر! آنچه را از جانب پروردگارت به سوی تو نازل شد، ابلاغ کن و اگر چنین نکنی، پیامش را نرسانده‌ای و خدا تو را از گزند مردم نگاه می‌دارد. خداوند کافران را هدایت نمی‌کند.(مائده_67)

دانست که آخرین قدم برای تکمیل رسالتش، وحدت امتش است.
دین الهی با وحدت خالق شروع می شود و باید با وحدت مخلوق ادامه یابد!
نمی شود که یک دین داعیه ی یکی بودن خالق را داشته باشد و پیروانش را به تفرقه و تشتت بکشاند!
اسم این خالق یکتا را هرچه می خواهی بگذار.

الله،خدا،پدر مقدس،یهوه،اهورامزدا،دادار پاک و غیره.

نقطه اشتراکشان، یکی بودنشان است.

و همین است که می فرماید:

بگو: «ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است؛ که جز خداوند یگانه را نپرستیم و چیزی را همتای او قرار ندهیم؛ و بعضی از ما، بعضی دیگر را -غیر از خدای یگانه- به خدایی نپذیرد.» هرگاه سرباز زنند، بگویید: «گواه باشید که ما مسلمانیم!»

و مسلمان بودن، چیزی جز تسلیم بودن در برابر امر خالق نیست.
و امر خالق، چیزی جز یکی بودن خودش نیست.
و خالق یکتا، حرفش دوتا نمی شود!

همه را به یک راه و یک هدف مکلف می کند.

و این مائیم که هرکدام، بخشی از حرف هایش را پذیرفته ایم و بخشی را رها کرده ایم!

مائیم که باهم اختلاف داریم.
یکیمان به نوعی وضو میگیرد و دیگری به نوعی دیگر.
یکیمان دیگری را تکفیر می کند و دیگری یکی دیگر را.
مسلمان بهشت را حق مسلم خود می داند و یهودی، آن را در انحصار خود می پندارد!

اهل تشیع و اهل سنت در فروع اختلاف نظر پیدا می کنند و یکدیگر را از اصل انکار می کنند!

مگر خالقمان یکی نیست؟
مگر پیامبرانمان یکی نیستند؟
مگر قبول نداریم :

پيامبر به آنچه از سوي پروردگارش بر او نازل شده ايمان دارد و همه مؤمنان (نيز) به خدا و فرشتگان و كتاب‏ها (ي آسماني) و فرستادگانش ايمان دارند (و مي‏گويند:) ما ميان هيچ يك از پيامبران او فرق نمي‏گذاريم (و به همگي ايمان داريم) و گفتند: ما (نداي حقّ را) شنيديم و اطاعت كرديم، پروردگارا! آمرزش تو را (خواهانيم) و بازگشت (ما) به سوي توست.
(بقره_285)

مگر خالق کتاب های قانونمان یکی نیست؟

مگر مقصدمان جهان آخرت نیست و مقصودمان، لقای پروردگار؟

مگر پندار و گفتار و کردار نیک، آیین مشترک زندگیمان نیست؟

پس چرا خودمان با هم یکی نشویم؟

 

منبع:رضا_حا_میم


چایت را بنوش
نگران فردا نباش
از گندمزار من و تو
مشتی کاه می ماند برای بادها
(نیما یوشیج)


 

درباره نویسنده:

رضا حاج محمدزاده فارغ التحصیل رشته حکمت و فلسفه اسلامی است. او علاقه زیادی به نوشتن متون ادبی و اجتماعی دارد.

برچسب ها: خواندنیتیک تاک
دسته ها: رسانهسروش سخن

دیدگاه های بازدیدکنندگان

Akbari شنبه، 18 شهریور 96 - 07:14

عالی بود، لذت بردم. سپاس

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.
 
عناوین